تحلیل ظرفیت انرژیهای تجدیدپذیر در ایران (مورد: انرژیهای بادی و خورشیدی)
قابلیتهای سرزمینی ایران، سوختهای فسیلی، انرژیهای تجدیدپذیر،توان بادی و خورشیدی
نویسندگان
1. قدرت طاهری: دانش آموخته دکتری مهندسی مالی، هلدینگ توسعه سرمایهگذاری N.B.P و پژوهشگر ارشد مرکز تحقیقات نیکاپویش، تهران، ایران
2. هاشم اورعی میرزمانی: استاد برق، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
3. لیلا آسیابی اقدم: پژوهشگر پسادکتری، اقتصاد توسعه، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران
4. علی احمد بیگی: دانش آموخته دکتری اقتصاد سیاسی، مرکز تحقیقات نیکاپویش، تهران، ایران
با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران برای تولید انرژیهای تجدیدپذیر، سیاستگذاران و برنامهریزان، این مهم را در برنامههای توسعه کشور مورد توجه قرار دادهاند. در برنامههای سوم، چهارم، پنجم و ششم توسعه، به انرژیهای تجدیدپذیر پرداخته شده و متولیان امر، برای پیگیری و تولید انرژیهای تجدیدپذیر تعیین شدهاند.
ایران در منطقهای واقع شده که در طول سال تعداد روزهای آفتابی فراوان و حداقل تابش چهارکیلووات ساعت بر مترمربع در روز، در میان نقاط مختلف جهان، از وضعیت مطلوبی برخوردار است. بر همین اساس، دادههای یک سری زمانی 20 ساله بیشینه وزش باد و تابش آفتاب در استانهای کشور، جمعآوری شده، با استفاده از آنها توان بادی و خورشیدی استانهای کشور محاسبه و سرانجام ارزیابی اقتصادی استقرار مزارع بادی و نیروگاههای خورشیدی در استانها انجام گرفته است.
برای ارزیابی و مقایسه پتانسیل (انرژی بادی و خورشیدی) استانها شاخص مناسب در این زمینه محاسبه شده، بر این اساس می-توان میانگین کلی و ماکزیمم شاخص انرژی بادی و خورشیدی محاسبه کرد. براساس این شاخص، استانی که میانگین آن (خورشید یا باد) در بین استانهای کشور بیشینه باشد، مقدار شاخص برای آن عدد 100 خواهد بود.
بطور کلی بررسی دادههای ۲۰ ساله تابش خورشید و وزش باد نشان میدهد که در اغلب مناطق کشور، باد از دوام و سرعت مناسبی برای تولید برق برخوردار است. در حوزه انرژی خورشیدی نیز، استانهای یزد، سیستان و بلوچستان، فارس، خراسان جنوبی، اصفهان، کرمان و چهارمحال و بختیاری با میانگین تابش بیش از ۴٫۶ کیلووات ساعت بر مترمربع در اولویت نخست قرار دارند.
بدون دیدگاه